แมวน้อยในโลกกว้าง

ทะเลปราณอาจจะไม่ใสเป็นสีฟ้า หาดทรายไม่ขาวจั๊ว แต่ทะเลปราณก็มีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง

ไปปราณฯมาสองครั้ง ปราณฯก็ยังเป็นปราณฯ ถึงแม้จะมีรีสอร์ทผุดขึ้นมามากมาย แต่ที่นี่ก็ยังสงบ ผู้คนยิ้มแย้มแจ่มใส ใจดี

นั่งดูพระอาทิตย์ขึ้นยามเช้าที่ปราณฯแล้วทำให้รู้สึกว่าโลกหมุนช้ากว่าที่เคย

พาลให้คิดไปว่า หรือระดับความเร็วในการหมุนของแต่ละที่บนโลกจะไม่เท่ากัน

หรือว่าอันที่จริงแล้วจังหวะเวลาที่เราเดินต่างหากที่ไม่เท่ากัน

สมัยยังไม่มีกล้องดิจิตอล เวลาไปไหนมาไหน ต้องหอบหิ้วเจ้า Nikon ตัวใหญ่และหนักไปด้วยเสมอ
เป็นกล้องตัวแรกที่ซื้อเอง กล้องตัวแรกที่เป็นของตัวเอง ยังจำความดีใจที่ได้กล้องตัวนี้มาได้ดี
ภาพนี้เป็นภาพเมื่อครั้งไปอำเภอปาย แม่ฮ่องสอน กับเื่พื่อน

ได้ลองถ่ายฟิล์มขาวดำเป็นครั้งแรก ลองผิดลองถูก โดยรวมมั่วซะมากกว่า

แต่ก็สนุกสนานกันทั้งสองคน ทิ้งเื่รื่องงานไว้ข้างหลังมาเล่นสนุกตามใจชอบ

จากปาย เอาภาพมาล้างที่เชียงใหม่ การตามหาร้านล้างอัดรูปขาวดำนั้นช่างยากเย็น

เวลาก็ไม่ค่อยมีเพราะต้องรีบขึ้นรถกลับในวันนั้นเลย

ตอนรอรับรูปใจเต้นตุ้มๆต๋อมๆ รูปออกมาจะเป็นยังไงน้า

จะขาวจั๊วหรือดำปิ๊ดปี๋เปล่าหว่า

เมื่อนึกย้อนกลับไป กว่าจะเล็ง กว่าจะกดชัตเตอร์ กว่าจะรอรับรูป แต่ละกระบวนการนั้นคล้ายกับการฝึกอย่างหนึ่ง ฝึกให้เราต้องคิด ฝึกให้เราต้องรอ ฝึกให้เราใจเย็น และด้วยราคาค่าล้างอัดที่ค่อนข้างแพง ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เราต้องละเมียดละไมกับการถ่ายรูป

แต่ตอนนี้ ด้วยมนตราแห่งเทคโนโลยียุคใหม่ ทำให้ห่างหายจากกระบวนการที่ว่า
คงต้องปัดฝุ่นเอากล้องตัวนี้ขึ้นมาอีกที
ให้มนตราจากยุคเก่าร่ายมนต์สู้กับยุคใหม่ดูบ้าง